Istnieje wiele różnych rodzajów dokumentacji, które można utworzyć w celu dołączenia do danych badawczych, a ich wybór zależy od kontekstu badań np. plik readme.
Readme to plik dokumentacji, który pomaga innym użytkownikom interpretować i ponownie analizować zdeponowane dane. Powinien zawierać jasny i zwięzły opis wszystkich elementów zestawu danych.
Plik readme ma za zadanie dostarczyć wszystkich niezbędnych informacji do właściwego zrozumienia, interpretacji i ponownego wykorzystania danych przez osoby, które chciałyby skorzystać z danych. Utworzenie pliku readme na początku procesu badawczego i konsekwentne jego aktualizowanie w trakcie badań pomoże w przygotowaniu ostatecznego pliku readme, gdy dane będą gotowe do zdeponowania.
Dobrą praktyką jest tworzenie plików readme dla logicznych „klastrów” powiązanych plików/danych. W wielu przypadkach właściwe będzie utworzenie jednego dokumentu dla zbioru danych, który zawiera wiele powiązanych, podobnie sformatowanych plików, które są logicznie zgrupowane w celu ich późniejszego wykorzystania (np. zbiór skryptów Matlab). Czasami sensowne może być utworzenie pliku readme dla pojedynczego pliku danych.
Napisz readme jako zwykły plik tekstowy w języku angielskim, unikając w miarę możliwości zastrzeżonych formatów (np. MS Word). Sformatuj go tak, aby był łatwy do zrozumienia (np. oddzielaj ważne informacje pustymi liniami, zamiast umieszczać wszystkie informacje w jednym długim akapicie). O ile to możliwe, używaj terminów ze standardowych taksonomii i słowników.
Nazwij plik 00_readme, aby można go było łatwo znaleźć.
Przewodniki jak przygotować dobry plik readme
Guide to writing “readme” style metadata